Categorie: Blog post

Voice of Hope

In het onherbergzame zuidelijk deel van Bonaire waar het koloriet van land, lucht en water je de adem beneemt, tussen de ezelopvang in de buurt van het vliegveld en de bekkens van een zoutziederij, ligt aan de EEG-boulevard richting Willemstoren een omrasterd terrein met een viertal beklimbare antennes tot in de wolken en aan de voet ervan een, vanuit de verte, onaanzienlijke pluk bijgebouwen. De weggebruikers, merendeels op jacht naar restanten van een stervend rif of een onstuimige branding, hebben er volstrekt geen erg in. Het staat immers op geen enkele plattegrond, zelfs niet als point of interest.… Lees het volledige stuk

Gedwongen winkelnering

Leden van zowel de Eerste als de Tweede Kamer stonden dit jaar vooraan in de stoet officiële rijksgenoten van overzee die hier op Bonaire een kijkje komen nemen. Ze komen en gaan, op alle mogelijke tijdstippen en gewoonlijk slechts voor even. Wat ze precies uitspoken en waar het goed voor is, mag Joost weten.  … Lees het volledige stuk

La bici

De overwinning van een Colombiaan in de Tour van het afgelopen jaar kwam niet uit de lucht vallen. Er was een tweede verblijf in Bogotá voor nodig, maar nu ben ik overtuigd: la bici staat voor ruimte, vrijheid, vreugde, hartstocht, strijd en bezetenheid, jezelf verheffen én samen sterk staan. En toen mijn lerares Spaans had gewezen op Carlos Vives en zijn hit El Orgullo de mi patria en ik de clip zag met die renner in de bergen, drong het ook – ruim vóór het slotakkoord – onder de navel tot mij door. De pijn, dwars door mijn afkeer van nationalisme heen. … Lees het volledige stuk

Vikings

Voor het eerst naar een kapper gaan in een vreemd land is voor mij nog altijd een uitdaging.  De ene keer is me beter bijgebleven dan de andere, maar ik weet heel goed dat ik herhaaldelijk een bezoek aan mijn vaste kapper thuis uitstelde met het oog op een buitenlandse reis, zodat ik het opnieuw kon meemaken.… Lees het volledige stuk

Stijgen en dalen

Om niet te bezwijken onder de overdosis Kerstman & Kindje Jezus die de miljoenen mensen in deze stad deze week wordt toegediend, heb ik me geschaard in het koor van degenen die het aflopend jaar nog eens rustig aan zich voorbij laten gaan. Nee, dit wordt geen oproep om massaal iets of iemand als het meest wereldschokkend, – betoverend of wat dan ook te verheffen. Dat laat ik over aan de influencers, voor zover ik begrijp wat dat nieuwe beroep inhoudt.… Lees het volledige stuk

Eindelijk patiënt

Toen ik onlangs terugkeerde in Bogotá, meende ik – twee dagen later – een heel bijzondere verjaardag tegemoet te gaan. Geboren tijdens de hongerwinter in het nog bezette Holland en dan 75 jaar later hoog in de Andes uitkijken over een continent waar de Revolutie nog altijd op de loer ligt: wie zou daaraan kunnen tippen?… Lees het volledige stuk

Gered van de ondergang

Het filmtheater op Bonaire was tien jaar geleden zo dood als een pier. Ooit, vóór de digitalisering, telde het eiland drie grote bioscopen, waarvan een in Rincon. De kopieën van films, in van die platte aluminiumblikken, waren meestal  afdankertjes van de rijkere bioscopen op Curaçao. Maar het waren wel de internationale kaskrakers, waarvoor je naar de bioscoop ging.… Lees het volledige stuk

Rijksdienst in overtreding

Het openbaar bestuur in het Caribisch deel van het Koninkrijk der Nederlanden laat heel wat te wensen over. Daarover bestaat in het algemeen weinig verschil van mening. In Den Haag worden de Antillen al sinds mensenheugenis gezien als een hoofdpijndossier en sinds op de eilanden sprake is van autonomie, hebben al zo veel politici een scheve schaats gereden dat het bestuur nergens in hoog aanzien staat.

Lees het volledige stuk

Tussen droom en daad

Er hing iets in de lucht, vroeg in de ochtend op de eerste woensdag van deze maand, toen de grote hal van het Marriott op Bonaire volliep met mensen en in de balzaal de laatste voorbereidselen getroffen werden voor een gebeurtenis, die elders op het eiland rechtstreeks te volgen zou zijn via NOS TV, Live 99 FM en Facebook. En het was meer dan de som van gevoelens en gedachten in een groep mensen die samen op reis gaan…  

Pas toen ik er een paar nachtjes over geslapen had, schoot me een zegswijze te binnen waarmee ik de gebeurtenis kon omschrijven: je aan je eigen haren uit het moeras trekken. Nog los van de vraag of andere deelnemers dat ook zo hebben ervaren, drukt dat tenminste uit wat de inzet was, namelijk een loodzware opgave die je niet kunt afwentelen op een ander.  

Ik doel op de Kick-offconferentie Masterplan Lees het volledige stuk