Auteur: Theo Ruyter

Selfie

Leven zonder God is geen sinecure. Na twee-en-een-half jaar kan ik dat wel beamen. De mogelijkheid op zich was me vóór die tijd niet ontgaan, maar dat die voor mij was weggelegd… Ik denk dat ik die stap doodgewoon niet aandurfde. Tot in september 2017. … Lees het volledige stuk

Voice of Hope

In het onherbergzame zuidelijk deel van Bonaire waar het koloriet van land, lucht en water je de adem beneemt, tussen de ezelopvang in de buurt van het vliegveld en de bekkens van een zoutziederij, ligt aan de EEG-boulevard richting Willemstoren een omrasterd terrein met een viertal beklimbare antennes tot in de wolken en aan de voet ervan een, vanuit de verte, onaanzienlijke pluk bijgebouwen. De weggebruikers, merendeels op jacht naar restanten van een stervend rif of een onstuimige branding, hebben er volstrekt geen erg in. Het staat immers op geen enkele plattegrond, zelfs niet als point of interest.… Lees het volledige stuk

Gedwongen winkelnering

Leden van zowel de Eerste als de Tweede Kamer stonden dit jaar vooraan in de stoet officiële rijksgenoten van overzee die hier op Bonaire een kijkje komen nemen. Ze komen en gaan, op alle mogelijke tijdstippen en gewoonlijk slechts voor even. Wat ze precies uitspoken en waar het goed voor is, mag Joost weten.  … Lees het volledige stuk

La bici

De overwinning van een Colombiaan in de Tour van het afgelopen jaar kwam niet uit de lucht vallen. Er was een tweede verblijf in Bogotá voor nodig, maar nu ben ik overtuigd: la bici staat voor ruimte, vrijheid, vreugde, hartstocht, strijd en bezetenheid, jezelf verheffen én samen sterk staan. En toen mijn lerares Spaans had gewezen op Carlos Vives en zijn hit El Orgullo de mi patria en ik de clip zag met die renner in de bergen, drong het ook – ruim vóór het slotakkoord – onder de navel tot mij door. De pijn, dwars door mijn afkeer van nationalisme heen. … Lees het volledige stuk

Vamos a la playa

Na vijf weken Bogotá moet ik nodig worden uitgelaten. Weg uit de heksenketel, weg uit etalage nr 739 op de zevende, waar je geen raampje kunt open zetten, de vloer ijskoud blijft en ik pas voor nóg een zonsondergang. Geen Spaanse les meer, de bestraling van morgen gaat niet door en maandag is het Driekoningen, dus ik kan er even tussenuit. Lees het volledige stuk

Vikings

Voor het eerst naar een kapper gaan in een vreemd land is voor mij nog altijd een uitdaging.  De ene keer is me beter bijgebleven dan de andere, maar ik weet heel goed dat ik herhaaldelijk een bezoek aan mijn vaste kapper thuis uitstelde met het oog op een buitenlandse reis, zodat ik het opnieuw kon meemaken.… Lees het volledige stuk

Stijgen en dalen

Om niet te bezwijken onder de overdosis Kerstman & Kindje Jezus die de miljoenen mensen in deze stad deze week wordt toegediend, heb ik me geschaard in het koor van degenen die het aflopend jaar nog eens rustig aan zich voorbij laten gaan. Nee, dit wordt geen oproep om massaal iets of iemand als het meest wereldschokkend, – betoverend of wat dan ook te verheffen. Dat laat ik over aan de influencers, voor zover ik begrijp wat dat nieuwe beroep inhoudt.… Lees het volledige stuk

College slaat plank mis

Het voornemen van het bestuurscollege van het Openbaar Lichaam Bonaire (OLB) Nederlandse sollicitanten van de overkant te verplichten binnen een jaar na aanstelling het Papiaments onder de knie te krijgen is de omgekeerde wereld. Als er op dit gebied één dringende noodzaak bestaat, dan is het wel dat Bonairianen zelf een extra inspanning doen om zich naast hun eigen taal te bekwamen in het Nederlands. Want het kan nooit de bedoeling van de voorvechters van het Papiaments zijn geweest dat hun erfgenamen zich in die taal opsluiten en daardoor vervreemden van de wereld om zich heen.… Lees het volledige stuk