Muze in de steigers

Het is zondagmorgen, de nieuwe dag verjaagt op brute wijze alle geuren en kleuren die de slaap in petto had. Met veel moeite, mijn ogen stijf dicht, kan ik hem nog iets ontfutselen… Het decor van een paar verdiepingen, steigers, trappetjes en overlopen. En het gevoel dat ik meelift met de camera die nogmaals zal bewijzen dat ze echt bestaat.  

Geen wonder dat ik lag te malen. Het was gisteren zó anders, met al die mensen op elkaars lip en de onrust op de vloer. Geen relaxte cameravoering, standaardinstellingen en vaste shots, zodat ik telkens voorvoelde wanneer ze in mijn blikveld zou opduiken en ik super gefocust moest zijn. 

Het is dit jaar mijn absolute favoriet: een wekelijks programma over kunst en samenleving bij de meest succesvolle televisiezender van Nederland (NPO1), op zaterdagavond, dus voor het breedst denkbare publiek. Met een zieke bigband die zijn hand nergens voor omdraait en … Lees het volledige stuk

Toerisme over de datum

Als er een sector is waarin Nederland als moederland zijn koloniale nazaten naar hartenlust heeft laten spartelen en ravotten, is het de toerisme-industrie. Het resultaat was duidelijk zichtbaar bij de staatshervorming van 2010, toen de Nederlandse Antillen als semi-onafhankelijke staat werden ontbonden en de vier grotere eilanden het bos in werden gestuurd met toerisme als enig legaal verdienmodel van betekenis.

Bonaire is een van de vier en hoewel het zich formeel – binnen het publiekrechtelijk kader van het koninkrijk – als openbaar lichaam onderscheidt van de andere drie, die zich land mochten noemen, is er  in economisch opzicht weinig verschil. Al valt gemakkelijk staande te houden dat ‘Europees Nederland’ hier een grotere verantwoordelijkheid draagt dan de andere landen (Curaçao, Aruba en Sint Maarten). En dat het die in de praktijk vaak aan zijn laars lapt. 

Aanvankelijk liep het toerisme in het openbaar lichaam Bonaire (OLB) niet zo hard van stapel … Lees het volledige stuk

De koopman en de dominee

De Nederlandse afgang in Afghanistan was geen ongelukje of een kwestie van falen in commissie, zoals de afgetreden minister van buitenlandse zaken het deed voorkomen. Integendeel. Tenminste sinds de inrichting van het Koninkrijk der Nederlanden na de nederlaag van Napoleon hebben de koopman en de dominee elkaar voortdurend in de weg gezeten en tijdens de golf dekolonisaties na de tweede wereldoorlog kreeg de dominee, als behartiger van de belangen van onderdrukte en achtergestelde delen van de wereld, zelfs de wind in de zeilen. Tot de koopman, na de ineenstorting van het sovjetrijk, nieuwe kansen zag en in de ontketende wereldmarkt zijn grootste dromen uitkwamen. Zodat Rutte nog slechts hoefde te zorgen dat de Polder als belastingparadijs niet te veel in de kijker liep. 

Ondertussen heeft de dominee zich niet helemáál laten kisten en is nog altijd sprake van een ethische onderstroom in het koninkrijk, die leidt tot deelname aan vredesmissies … Lees het volledige stuk

De volgende stap

Wat kun je als doorsneemens niet allemaal voor je kiezen krijgen tijdens je doorgaans toch tamelijk kort verblijf in dit heelal? Eerst te verstaan krijgen, althans in mijn geval, dat je je leven te danken hebt aan een almachtige Schepper, die je bovendien – via mensen die daarvoor hebben geleerd – laat weten wat je dagelijks moet doen en laten. Vervolgens erachter komen dat het hier meer kommer en kwel is dan rozengeur en maneschijn. Tot de onverbiddelijke T-kruising: of vertrouwen op Degene-die-zorgt-dat-alles-ergens-goed-voor-is of ervan uitgaan dat je zelf ook nog iets hebt in te brengen. 

Mijn vader en moeder hielden elkaar wat dat laatste betreft min of meer in evenwicht en boden hun kinderen voldoende ruimte om eigen wegen te gaan. Misschien wel te veel. Of kon ik werkelijk zelf op mijn elfde al uitmaken dat het opportuun was om het huis uit te gaan?

Het was de allereerste … Lees het volledige stuk

Over geweld gesproken

De natuurlijke bedrading van mijn zenuwstelsel is zo geniaal dat ik telkens weer versteld sta van de informatie die me van tijd tot tijd volkomen onverwacht maar zeer opportuun in de schoot wordt geworpen. Zo werd ik deze zomer gegrepen door twee boeken, waarmee Afrika zich weer eens – als een verwaarloosde liefde – aan me opdrong: The shadow king (2019) van de Ethiopisch-Amerikaanse Maaza Mengiste  en Truth, by omission (2019) van de Canadees Daniel Beamish. 

Op het eerste viel mijn oog tijdens een vluchtig bezoek aan een  boekwinkel in Haarlem. Vanwege het kleurrijk omslag en de onmiddellijke associaties van zowel de titel als de naam Mengiste met Ethiopië. Het tweede was ook een toevalstreffer en vloeide voort uit de kennismaking met een nieuwe buurvrouw hier op Bonaire, die het aanbeval omdat ze de auteur goed kende. Beide worden gepresenteerd als roman, dus als werk van de verbeelding, maar … Lees het volledige stuk

Rookgordijn

Van tijd tot tijd een rookgordijn leggen, zodat iedereen de weg kwijt raakt en niemand meer weet of haar neus van voren zit dan wel opzij, is voor bestuurders dé manier om niet uit het zadel te worden gewipt, althans in het Openbaar lichaam Bonaire (OLB). 

Deze zomer was het opnieuw raak. Na een jaar duimen draaien met corona als excuus was men daar namelijk op het lumineuze idee gekomen de Wereldbank te laten uitzoeken wat de gevolgen van de pandemie waren geweest en nog zouden zijn. Alsof die gerenommeerde instelling wel even te voorschijn zou toveren wat men zelf niet zag of bedenken kon.

De Europese Unie (EU) stond klaar als geldschieter, want die is gewend technische hulpaanvragen uit te besteden bij de Wereldbankgroep. Bovendien paste de aanvraag goed in bestaande programma’s voor de beoordeling en leniging van noden die zich voordoen na natuurrampen, in het bijzonder in … Lees het volledige stuk

Het scheepsrecht van Bart de Wever

“Moeten we concurreren of slaan we de handen in elkaar,” was de retorische vraag die de burgemeester van Antwerpen Bart de Wever onlangs  lanceerde aan het adres van zijn staatkundige noorderburen, in een uitgebreid interview op Trends Talk naar aanleiding van de Belgische nationale feestdag (21 juli). Als Vlaanderen en Nederland zouden samengaan in een confederale staat, zou volgens hem een economie ontstaan die meetelt op wereldniveau.

Echt nieuw was de boodschap niet, want eind juni had hij al in eigen stad vurig gepleit voor een hereniging van de Nederlanden, met Mark Rutte onder zijn gehoor. Maar zijn politieke tegenstanders reageerden als door een wesp gestoken, te meer omdat zijn stellingname samenviel met een watersnood die de hele natie in rouw gedompeld had. De solidariteit door het land heen was overweldigend, hoe haalde hij het in zijn hoofd om juist nu over zoiets te beginnen?

Blijkens het interview was de … Lees het volledige stuk

Blikvernauwing

Als een dief in de nacht heeft een handvol bureaucraten een unieke vorm van samenwerking tussen de publieke omroepen in Nederland en België om zeep geholpen. Alsof ze op het dieptepunt van de coronacrisis, in hun ivoren torens te Hilversum en Brussel, dachten: het klootjesvolk in de diaspora heeft al genoeg aan zijn hoofd, daar komen we wel mee weg. 

Ik heb het over de televisiezender Het Beste van Vlaanderen en Nederland (BVN), een kwart eeuw geleden opgericht door de Nederlandse Publieke Omroep (NPO) en haar evenknie in België de Vlaamse Radio- en Televisieomroep (VRT). Met dag en nacht programma’s van vaak hoge kwaliteit, zonder hinderlijke reclame maar wel met de nodige herkansingen zodat je niets hoefde te missen!

Voor een landverhuizer dan wel nomade van Hollandse bodem met familie en vrienden in België, zoals ik, was de BVN ideaal. Ik heb nog nooit zoveel Nederlandstalige televisie van over de … Lees het volledige stuk

Aanstaan

Sinds het tot me is doorgedrongen dat ik besta uit nogal onoverzichtelijk organisch materiaal en chemische verbindingen die buiten mijn vrije wil – voor zover die überhaupt nog bestaat – van alles voor me bekokstoven en nu bovendien bij klaarlichte dag word ingekapseld in een systeem dat 24/7 data verzamelt, verwerkt en verspreidt, laat ik me graag verrassen. 

Zo verscheen op mijn beeldscherm onlangs bij het wegwerken van achterstallige mail, plompverloren en zeer onwillekeurig, het gesprek van een gelauwerde literator (GL) met een aanstormend talent (AT), dat in een Amsterdams theater schijnt te hebben plaatsgevonden als opmaat voor de Boekenweek. Van de een had ik net nog een roman gelezen, de ander zag en hoorde ik voor het eerst, al wist ik dat hij het afgelopen jaar zijn debuut had  gemaakt. Maar de verrassing school vooral in de onderlinge confrontatie van de twee, bien étonnés of zeg maar gerust … Lees het volledige stuk

Liefde voor altijd

31 Mei 2021

De zon schijnt recht in mijn gezicht en zet tegelijkertijd, daar beneden, het zeeoppervlak in vuur en vlam. Alsof cimbalen en triangels worden bijgezet om de brommende branding te overstemmen. 

Aan mijn voeten strekt zich een stille leegte uit van zand, in talloze tinten en vormen. Op het eind, waar de zee terugtrekkende bewegingen maakt, bewegen kleine gedaanten zich voort in de richting van Noordwijk of IJmuiden. Slechts een enkele gaat te water, maar raakt al gauw uit beeld in het ongedurige water. 

Ik laat me vallen en kijk omhoog: wat je noemt een heus heelal en zo blauw dat het me duizelt. Liever word ik plat als een dubbeltje, dat  als de wind een beetje aantrekt niet meer is te onderscheiden van zijn ondergrond.  Wat dat betreft hebben wij de ideale schutkleur.

Als het perfectste strand van de wereld bestaat, weet ik nu zéker waar het … Lees het volledige stuk